Pahina
by Cup of Joe
Summary
"Pahina" by Cup of Joe dives into the pain of lost love and memories that linger. It reflects on how past relationships shape our present, making it hard to move on.
Full Analysis
The song captures the feeling of being stuck in a cycle of remembering a love that once was. It paints a picture of nostalgia mixed with regret, showing how deeply past connections can affect us. The lyrics suggest a struggle to let go, as the speaker often finds themselves looking back at what was written in their “book” of life. It's like they can't help but revisit those memories, even if they cause pain.
Verse 1
'Di na makausad, 'di malinawan
'Di na mabura ang iyong mga larawan
'Di alam kung sa'n tutungo ang mga hakbang patalikod, naghihingalo
Ang lapis na ginamit sa kuwento nating naudlot
In this verse, the speaker talks about feeling stuck and confused. They can’t move forward or see things clearly because the memories of their past love are still vivid. The mention of "photos" highlights how those memories are permanent, like snapshots in time. The phrase about not knowing where to go suggests a sense of desperation, as if they’re lost without their partner. The pencil symbolizes the unfinished story of their relationship, showing that there’s still a narrative to explore, even if it’s painful.
Chorus
*Bawat buklat ng aklat, binabalikan / Mga liham na ang laman ligayang dala / Ikaw lang ang may ak
Full Lyrics
▼
'Di na mabura ang iyong mga larawan
'Di alam kung sa'n tutungo ang mga hakbang patalikod, naghihingalo
Ang lapis na ginamit sa kuwento nating naudlot
Bawat buklat ng aklat, binabalikan
Mga liham na ang laman ligayang dala
Ikaw lang ang may akda
Sa lahat ng pahinang sinulat ng tadhana'y
Ikaw at ikaw at ikaw pa rin
Ang yugtong paulit-ulit kong babalik-balikan
Sigaw ay sigaw ay ikaw pa rin
Patuloy kong panghahawakan ang 'yong mga salitang
Hindi na nakikita sa tingin ng 'yong mga mata
Ngunit kung sarado na ang puso sa nadarama
Puwede bang isipin mo kung bakit tayo nagsimula?
Ating katotohana'y
Naging isang nobelang
Winakasan ng pagdududang
'Di na nalabanan
Nais na maramdaman muli
Kung pa'no isulat ang pangalan mo
Ngunit bawat letra'y mahirap nang iguhit
Dahil binubuo nila ang 'yong mga pangako
Sa lahat ng pahinang sinulat ng tadhana'y
Ikaw at ikaw at ikaw pa rin
Ang yugtong paulit-ulit kong babalik-balikan
Sigaw ay sigaw ay ikaw pa rin
Simula sa wakas na 'di matuklasan
Pabalik kung saan 'di na natagpuan
Ang mga matang nakatanaw sa umpisa
Ng yugtong 'di na sana naisulat pa
Simula sa wakas na 'di matuklasan
Pabalik kung saan 'di na natagpuan
Ang mga matang nakatanaw sa umpisa
Ng yugtong 'di na sana naisulat pa
Sa lahat ng pahinang sinulat ng tadhana'y
Ikaw at ikaw at ikaw pa rin
Ang yugtong paulit-ulit kong babalik-balikan
Sigaw ay sigaw ay ikaw pa rin
Patuloy kong panghahawakan ang 'yong mga salitang
Hindi na nakikita sa tingin ng 'yong mga mata
Ngunit kung sarado na ang puso sa nadarama
Pwede bang isipin mo kung bakit tayo nagsimula?
(Simula sa wakas na 'di matuklasan)
(Pabalik kung saan 'di na natagpuan) Ikaw at ikaw at ikaw pa rin
(Ang mga matang nakatanaw sa umpisa)
(Ng yugtong 'di na sana naisulat pa) Sigaw ay sigaw ay